SOWA OPAC : Katalog centralny

142902

Książka

W koszyku

oceń

Wieczna / C. C. Hunter ; przekład Joanna Lipińska. - Wydanie I. - Łódź : Feeria Young, 2016. - 374, [1] strona ; 21 cm.

(Wodospady Cienia po zmroku / C. C. Hunter ; 2)

Autor

Hunter C. C. Autor Lipińska Joanna Tłumaczenie Hunter C. C. Wodospady Cienia po zmroku

Forma i typ

Książki Proza

Przynależność kulturowa

Literatura amerykańska

Temat

Nastolatki Wampir (stworzenie fantastyczne) Zakochanie

Gatunek

Fantasy

Della miała nadzieję, że w obozie dla istot nadnaturalnych w Wodospadach Cienia uda jej się wreszcie ogarnąć swoje pogmatwane życie, ale jak się jest wampirzycą z takim charakterkiem, sprawy nigdy nie idą gładko. Kiedy wydaje się ,że wyszła już na prostą, toczący jej ciało wirus przypuszcza kolejny atak. Jedynym ratunkiem jest dla niej ponowna przemiana. Tyle tylko, że bez pomocy kogoś z zewnątrz - z kim przemieniony na zawsze połączy się niezwykle silną więzią - powtórnej przemiany nie da się przetrwać. I tak w życiu Delli pojawia się pewien rosły, ciemnowłosy wampir. Hmmm, z pewnego powodu budzi on w niej jednak skrajnie sprzeczne uczucia. Nie jest jasne, czyt można mu szczerze zaufać. Zresztą wciąż jest też Steve, który zdążył już nieźle namieszać w sercu Delli. Jednak wszystko to mało. Della w tajemniczych okolicznościach wpada na trop zagadki, która prowadzi ją do ujawnienia mrocznewgo sekretu rodzinnego. Czy będzie musiała zweryfikować prawdy, w które głęboko wierzyła? I czy ujawnienie tajemnicy nie zachwieje podstawami świata jej bliskich?

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Strefa Dzieci i Młodzieży

Brak informacji o dostępności: sygn. Pf IV (1 egz.)

Strefa uwag:

Tytuł oryginału: Eternal, 2014

Recenzje:

Nowe zadanie, nowy duch, nowe uczucia, nowe problemy… C. C. Hunter zasłynęła pisząc o istotach nadnaturalnych. „Wodospady Cienia” poświęcały uwagę losom kameleonki Kylie, natomiast nowa seria „Wodospady Cienia po zmroku” przybliża nam postać wampirzycy Delli. Obie serie charakteryzuje to samo tempo, ta sama zawrotna akcja, ten sam styl, za który pokochaliśmy autorkę. C. C. Hunter trzyma cały czas wysoki poziom, i mimo, że „Wieczna” to już jej siódma powieść o obozie dla istot nadnaturalnych, (...) to z każdym tomem jest coraz lepiej. W tej książce czuć świeżość, jakąś nowość, mimo że schemat się powtarza. Jedno jest pewne - nudzić się przy niej nie będziecie.
„Płacz tylko podlewa ból i sprawia, że on rośnie.” Della musi poradzić sobie z nowymi mocami oraz nowymi uczuciami. Steve wyjeżdża, a ona zostaje przydzielona przez JBF do nowego zadania. Jej partnerem jest Chase, z którym łączy ją dziwna więź. Sytuacji nie poprawia duch, który nawiedza ją i wizje, których doświadczają oboje. Razem muszą rozwiązać zagadkę i ukończyć misję. Jednak czas ucieka, a duch przesyła zbyt niejasne wskazówki. Za to wskazówki Chase’a względem Delli są bardzo jasne – chłopak chce, by Delli na nim zależało, tak jak jemu zależy na niej. Jednak czy jest z nią do końca szczery? Czy Della zbliży się na tyle do Chase’a, by zapomnieć o Stevie? I najważniejsze: czy wampiry zdążą na czas, by wykonać zadanie?
Czytając „Wieczną”, tak jak i pozostałe powieści autorki, czujemy jej miłość do Wodospadów Cienia. I tą miłością Hunter zaraziła miliony czytelników, w tym także mnie. Wodospady Cienia pokochałam od początku. Wszystkich obozowiczów, opiekunów, postacie pierwszoplanowe i drugoplanowe. I teraz czytając kontynuację poświęconą zadziornej wampirzycy Delli mogę napisać tylko jedno – jest to jedna z najlepszych serii fantastyk dla młodzieży jakie powstały. Autorka trzyma poziom, widać, że jest przesiąknięta Wodospadami Cienia, bohaterami i ich losem i sprawia, że tak samo przesiąkają tym wszystkim czytelnicy.
„Przejmowanie się kimś nie daje nikomu prawa do sprawowania kontroli nad każdym aspektem jego życia.” Tym razem mamy do czynienia z nowym zadaniem, nowym duchem i nowymi tajemnicami. Może się to wydawać dość schematyczne, jednak zapewniam, że się nie nudzi. Rozwiązywać kolejne tajemnice, czuć dreszczyk emocji, śledzić poczynania bohaterów, ich wzloty i upadki - to nigdy się nie nudzi, a już tym bardziej, jak jesteśmy tak zżyci z bohaterami. Della była postacią drugoplanową w „Wodospadach Cienia”, więc znamy ją na tyle dobrze, że możemy wczuć się w jej sytuację, przeżywać z nią razem emocje i cichym głosem podpowiadać co ma zrobić. Niestety to ostatnie to tylko wytwór naszej wyobraźni, bowiem tylko autorka wie, jak potoczą się losy Delli.
„Wieczna” to powieść napisana z pasji i miłości. Jej konstrukcja i styl sprawiają, że nie sposób się od niej oderwać. Ciekawa i wciągająca fabuła otwiera przed nami furtkę do innego świata. Świata, który działa na naszą wyobraźnię jak narkotyk - gdy raz go spróbujemy, będziemy chcieli więcej, nie mogąc się od niego oderwać. Wodospady Cienia uzależniają. Della, Kylie, Miranda i cała reszta bohaterów stają się naszymi przyjaciółmi, cząstką nas.
„Znajdź i pocałuj kilka żab, żeby sprawdzić, czy któraś nie zamieni się w księcia.” Autorka znów nam to robi... Zapytacie: co takiego? A no właśnie - zakończenie. Znowu zostawia nas z milionem pytań i ogromem emocji, z którymi musimy jakoś sobie poradzić. Nie łatwo jest pozbierać się po zaskakującym zakończeniu, gdy w głowie pojawia się tyle pytań, że zaczynają wirować nam przed oczami z prędkością światła. Jednak można się już przyzwyczaić do zakończeń C. C. Hunter, bowiem zawsze nam to robi. Zawsze obdarowuje nas ogromnym kacem książkowym.
C. C. Hunter stworzyła serię książek o istotach nadnaturalnych, w których odnajdujemy problemy życia codziennego - począwszy od tych najbanalniejszych, jak młodzieńcza miłość, złamane serce, a skończywszy na tych poważnych, jak śmierć bliskich, strata i smutek. W dzisiejszych czasach trudno jest dotrzeć do młodzieży, dlatego zachęcam i rodziców i nastolatków, by sięgali właśnie po takie powieści, w których prócz fantastyki kryją się rozwiązania dla poważniejszych problemów.
„Wieczną” powinien przeczytać każdy młody człowiek. Ale nie tylko „Wieczną” – „Odrodzoną” i serię poświęconą Kylie Galen także. Książka ogólnie okrzyknięta jest powieścią dla młodzieży, jednak polecam ją wszystkim czytelnikom. Ja, mimo swojego dorosłego wieku świetnie się bawię czytając kolejne części „Wodospadów Cienia po zmroku”.