Legendy pomorskie to jedna z pierwszych książek Otto Knoopa, niemieckiego folklorysty, żyjącego na przełomie XIX i XX wieku. Pierwotnie ukazały się one w Poznaniu w 1885 roku w języku niemieckim pod tytułem Volkssagen, Erzählungen, Aberglaube, Gebräuche und Märchen aus dem östlichen Hinterpommern. Nasza publikacja zawiera 307 podań, opowieści, bajek i legend pochodzących z 12 ówczesnych powiatów pomorskich. Zdecydowana większość z nich została zebrana przez samego Otto Knoopa w trakcie terenowych badań etnograficznych. [...] On to, podobnie jak Oskar Kolberg, korzystając z gościny zaprzyjaźnionych rodzin ziemiańskich, kazał do dworu przyprowadzać najstarszych w danej okolicy chłopów i, goszcząc ich przy suto zastawionym stole, prosił o opowieści.
O czary mógł zostać oskarżony każdy, niezależnie od płci, wieku czy pochodzenia. Ofiarami najczęściej padały jednak kobiety. Według Heinricha Kramera i Jakoba Sprengera, autorów Malleus Maleficarum – słynnego podręcznika dla łowców czarownic napisanego w 1486 roku – czarownicą mogła zostać każda kobieta, zarówno ta zajmująca się zielarstwem lub medycyną, jak i pobożna mniszka. Czarownice z Prus i Pomorza przybliżają Czytelnikom losy oskarżonych, którzy zostali postawieni przed trybunałem sądowym, torturowani i skazani za rzekome konszachty z diabłem. Wszystkie historie są oparte na faktach. Pochodzą z lat 1477–1836 i obejmują tereny współcześnie istniejących polskich województw: zachodniopomorskiego, pomorskiego, części kujawsko-pomorskiego i warmińsko-mazurskiego. Ponadto wykraczają poza te granice, sięgając dzisiejszej Rosji i obwodu kaliningradzkiego oraz Niemiec i Meklemburgii-Pomorza Przedniego.
Książka ta to owoc naukowych fascynacji, historycznych studiów, bibliotecznych kwerend i niezliczonych wypraw terenowych doktora Dariusza Piaska. Autor analizuje w niej ponad 120 kościołów granitowych na terenie Pomorza Zachodniego oraz dawnej Nowej Marchii, zbudowanych pomiędzy XIII a połową XIV stulecia. Ten fenomen architektoniczno-artystyczny, opisany w 1950 roku przez Zygmunta Święchowskiego, nie doczekał się od tego czasu żadnego znaczącego opracowania. Dariusz Piasek wprowadza czytelnika na teren, który na historyczno-artystycznej mapie Polski pozostaje do dziś terra ignota.
Szósty „zamkowy” tomik w serii wydawniczej Vademecum Krajoznawcze Zamki Księstwa Szczecińskiego i Nowej Marchii prezentuje 17 zamków (istniejących lub z zachowanymi ruinami) z terenu Księstwa Szczecińskiego oraz pomorskiej, północnej części Nowej Marchii. Autor opisuje historię tych założeń obronnych oraz aktualny stan obiektów, wskazując czytelnikom-turystom również możliwości ich odwiedzenia lub zwiedzania. Każde z haseł jest bogato ilustrowane zdjęciami, zawiera plan założenia zamkowego i mapkę lokalizacyjną. Uzupełnieniem opisów są wstęp o Księstwie Pomorskim, Gryfitach i Nowej Marchii oraz ciekawostki historyczne, związane z opisywanymi lokalizacjami.
Atrakcyjność turystyczna Doliny Dolnej Odry wystarczyłaby na kilkanaście przewodników. Niniejsza publikacja stawia sobie za cel pokazanie tego, co najciekawsze po polskiej i niemieckiej stronie. Przewodnik ten składa się z trzech części. W pierwszej przedstawiono ogólne wiadomości dotyczące regionu, jego przeszłości geologicznej i historycznej, a także walorów przyrodniczych obszarów chronionych. Na część drugą składają się nasze propozycje dla aktywnych turystów: trasy rowerowe oraz samochodowe, obejmujące najciekawsze fragmenty regionu. Trzecia, ostatnia część książki to słownik krajoznawczy, gdzie w kolejności alfabetycznej zamieszczono informacje dotyczące wszystkich interesujących miejscowości obszaru Nadodrza. Ponadto w dodatkowych ramkach przedstawiono ciekawostki dotyczące wydarzeń, ludzi i miejsc związanych z regionem.
Województwo zachodniopomorskie jest województwem niezwykłym. Burzliwa historia tych terenów sprawiła, że każdy jego zakątek kryje w sobie niejedną tajemnicę. To nie tylko atrakcyjne miejsce wypoczynku, lecz również niewyczerpane źródło inspiracji dla poszukiwaczy ciekawych opowieści. Zjawy błąkające się wśród wąskich uliczek lub czyhające na drogach, zaklęte księżniczki strzegące skarbów, czy ukryte wśród ruin skarby sprawiają, że każde miejsce nabiera innego wymiaru: intryguje, motywuje do samodzielnych poszukiwań oraz do zgłębiania ich niezwykłych dziejów. Czytelnicy znajdą w tej książce niejedną opowieść, która zachęci do sprawdzenia, czy w legendach tkwi przysłowiowe ziarno prawdy.
"Smak kredy. Opowieści o Pomorzu Przednim" autorstwa Piotra Strzałkowskiego jest zaproszeniem do podróży i odwiedzenia opisanych miejsc, m.in. wysp Rugia i Hiddensee, urzekających gotykiem miast Greifswald, Stralsund czy Pasewalk. Pomorze Przednie to kraina monumentalnych kredowych klifów, słonych lagun, pięknych bukowych lasów, żurawi, kormoranów i piaszczystych plaż. Kraina, w której łączą się cienie słowiańskie, duńskie, saskie, szwedzkie i pruskie, kraj dawnych słowiańskich grodzisk, ceglanych kościołów oraz małych portów. To kraina artystów, malarzy, poetów, kraj teologów i pomorskich patriotów. Kraina gryfa i Świętowita, księcia Bogusława X i króla Gustawa Adolfa, klątw rzucanych przez czarownice oraz licznych tragedii wojennych.
O czary mógł zostać oskarżony każdy, niezależnie od płci, wieku czy pochodzenia. Ofiarami najczęściej padały jednak kobiety. Według Heinricha Kramera i Jakoba Sprengera, autorów Malleus Maleficarum – słynnego podręcznika dla łowców czarownic napisanego w 1486 roku – czarownicą mogła zostać każda kobieta, zarówno ta zajmująca się zielarstwem lub medycyną, jak i pobożna mniszka. Czarownice z Prus i Pomorza przybliżają Czytelnikom losy oskarżonych, którzy zostali postawieni przed trybunałem sądowym, torturowani i skazani za rzekome konszachty z diabłem. Wszystkie historie są oparte na faktach. Pochodzą z lat 1477–1836 i obejmują tereny współcześnie istniejących polskich województw: zachodniopomorskiego, pomorskiego, części kujawsko-pomorskiego i warmińsko-mazurskiego. Ponadto wykraczają poza te granice, sięgając dzisiejszej Rosji i obwodu kaliningradzkiego oraz Niemiec i Meklemburgii-Pomorza Przedniego.
Spis treści
O procesach czarownic Wstęp Młot na czarownice Proces inkwizycyjny według prawa Proces inkwizycyjny według Caroliny Przebieg procesu o czary Czarownica w wyobrażeniach ludzi Sabaty w opowieściach czarownic Opowieści o czarownicach Księstwo Pomorskie Prusy Królewskie Prusy Książęce Najważniejsza literatura Indeks miejscowości
Składające się na ten tomik dwa opowiadania Jerzego Budzisza opisują powojenne przeżycia Józefa Boldy i Feliksa Budzisza – rybaków z Chałup. Pokazują one przemoc totalitarnego ustroju, której doświadczali Kaszubi. Głównym powodem tych szykan była postawa rodowitych mieszkańców Półwyspu Helskiego oraz ich przywiązanie do tradycji i wiary tak odmienne od wzorców propagowanych przez socjalistyczne władze PRL. Postawy, jakie w tej sytuacji przyjmą bohaterowie, są tematem tych tekstów.
Był czas kiedy podstawą egzystencji ludzi zamieszkujących Półwysep Helski było morze, to duże i małe. Po kaszubsku: wiôldżi mòrze ë môłi mòrze. Rybacy przybrzeżni, bo o nich piszę w książce, z pokolenia na pokolenie przekazywali swoje rzemiosło, żyjąc nadzieją na lepsze - do teraz. Môłi mòrze nie wyżywi, wiôldżimòrze to zakazy i limity tego, co jeszcze oddycha i żyje.
Denebola jest uznawana za gwiazdę o niekorzystnym wpływie na ludzi, przynoszącą nieszczęście i niesławę. W chronologicznym ułożeniu rejsów statek trawler M/T Denebola zakończył swój żywot w najmniej spodziewanych okolicznościach, bo w porcie koreańskim Ulsam w 1994 roku. Autor odbył na nim rejsy w 1977 i 1986 roku, oba zakończyły się wypadkami, drugi z nich - tragedią.
Jerzy Budzisz urodził się 1 maja 1950 roku w Helu w rodzinie rybackiej pochodzenia kaszubskiego. W 1955 r. jego rodzice przeprowadzili się z Helu do Chałup, rodzinnej miejscowości ojca. Siódmą klasę szkoły podstawowej skończył w Helu, a następnie szkołę zawodową w Pucku. Przez cały ten czas był związany z rybołówstwem przybrzeżnym. W 1976 roku zatrudnił się w firmie Dalmor. Rybak dalekomorski na stanowisku bosmana, w roku 2006 przeszedł na emeryturę. Autor takich pozycji jak: Chalepnyce, Opowiadania z życia Chałupian (2018), Kamrace przyjacielu (2019), Przeniesienie, Kaszubi w czasie (2019), M/T Perseus GDY-332. Trawler-przetwórnia (2020), M/T Denebola GDY-333. 1977 (2021), M/T Lepus. Rejs I 1978 (2021), M/T Lepus. Rejs II 1979 (2021).
Pierwszy rejs Jerzego Budzisza na M/T Lepus, rok 1978.
Jerzy Budzisz urodził się 1 maja 1950 roku w Helu w rodzinie rybackiej pochodzenia kaszubskiego. W 1955 r. jego rodzice przeprowadzili się z Helu do Chałup, rodzinnej miejscowości ojca. Siódmą klasę szkoły podstawowej skończył w Helu, a następnie szkołę zawodową w Pucku. Przez cały ten czas był związany z rybołówstwem przybrzeżnym. W 1976 roku zatrudnił się w firmie Dalmor. Rybak dalekomorski na stanowisku bosmana, w roku 2006 przeszedł na emeryturę. Autor takich pozycji jak: Chalepnyce, Opowiadania z życia Chałupian (2018), Kamrace przyjacielu (2019), Przeniesienie, Kaszubi w czasie (2019), M/T Perseus GDY-332. Trawler-przetwórnia (2020), M/T Denebola GDY-333. 1977 (2021), M/T Lepus. Rejs I 1978 (2021), M/T Lepus. Rejs II 1979 (2021).